Zupa słodko – kwaśna

Na poczatek naszej przygody z kuchnią chińską proponuję zupę słodko – kwaśną.

Będziemy potrzebowali:

  • pierś kurczaka 1 szt – duża
  • bulion warzywny lub drobiowy 2 litry
  • imbir kawałek 10 dkg
  • papryka (czerwona) 1 sztuka
  • trawa cytrynowa
  • pędy bambusa 10 gr
  • grzyby mun suszone krojone 25-30 gr
  • ananas z puszki 4 plastry
  • sok z ananasów z puszki poł szklanki
  • makaron sojowy nitki 25-30 gr
  • papryczka chili czerwona 1 szt
  • ocet winny najlepiej ryżowy 3 łyżki
  • sól i pieprz
  • cukier 4 łyżki

W pierwszej kolejności smazymy pokrojone drobno piersi z kurczajka na rozgrzanym oleju doprawiając do smaku. Do bulionu wrzucamy wrzucamy trawę cytrynową,  gotujemy ok. 15 min aby trawa cytrynowa puściła swój aromat – następnie wyciągamy ją. Grzybki mun kroimy w paseczki i zalewamy wrzątkiem na 20 minut. Makaron sojowy zalewamy wrzątkiem na 5 minut, przelewamy zimną wodą i kroimy na drobno po ugotowaniu. Cukier z octem mieszamy w osobnym naczyniu, oba rodzaje papryki i imbir kroimy w drobną kosteczkę. Wszystko (papryki, imbir, mięso kurczaka, kiełki, grzyby mun oraz wymieszany ocet z cukr) wrzucamy do buliony i gotujemy ok. 15 minut.  Następnie ananasa kroimy w drobne kawałeczki, mieszamy go z sokiem, pędami bambusa, makaronem i wszystko dodajemy do zupy. Gotujemy kolejne 20 minut i pamiętamy o kolejności.

Kuchnia chińska

Kuchnia chińska jest jedną z najbardziej znanych i lubianych kuchni azjatyckich ale i w ogóle światowych. Jest znana wszędzie i wszędzie do dostania. Kuchnia chińska jest związana ze zdrowiem i sprawnością umysłu na który oddziaływuje. Ważna była także higiena posiłku ale najlepsze dania mogły pozwolić sobie tylko najbogatsze kasty. Zwykła ludność musiała zadowolić się daniami bazującymi na ryżu.

Nie ma jednej kuchni chińskiej. Chiny są krajem o ogromnym terytorium, zróżnicowane pod względem klimatu a także hodowanych upraw. Dlatego przepisy z różnych części Chin różnią się od siebie. Można jednak wykazać pięć fundamentalnych smaków występujących w chińskiej kuchni: słodki, gorzki, kwaśny, słony i cierpki. najważniejsze jest zachowanie między nimi równowagi, ale kompozycje i proporcje różnia się w zalezności od reionu. Do najbardziej popularnych kuchni należą: syczuańska, szanghajska, kantońska i pekińska.

Źródło zdjęcia:http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d0/Chinesische_K%C3%BCche.jpg

Kuchnia azjatycka

Kuchnia azjatycka ma wiele smaków i zapachów. Jest bardzo zróżnicowana i zaliczamy do niej kuchnie różnych krajów i regionów. Poczynając od pachnących carry, pikantnych dań południowo – wschodniej Azji a skończywszy na daniach subtelnej, wyrafinowanej kuchni japońskiej.

Kuchnia azjatycka to kombinacja wielu smaków. Łączy w sobie smaki słodkie ze słonym, kwaśnym i ostrym. Kuchnie te łączy podawany w dużych ilościach ryż i wszechobecny sos sojowy. potrawy często robione na parze, smażone w głębokim oleju. Dodatkowo głównym składnikiem prawie każdego posiłku z dalekiego wschodu są warzywa – zazwyczaj świeże.

Źródło zdjęcia:http://www.asiamarkt-wing.de/images/thumbnail/kategorien/Fotolia_9253509_Subscription_L.jpg

Risotto z grzybami

Warto pokusić się i zrobić risotto z ulubionymi dodatkami. Ja proponuje risotto z grzybami.

Będziemy potrzebować:

  • ok. 30 g suszonych grzybów
  • 1 drobno pokrojona, nieduża cebula
  • 1 szklanka ryżu arborio lub ryżu do risotto
  • 125 ml białego wina
  • ok. 1 l wywaru warzywnego lub drobiowego (najlepiej zrobionego samemu)
  • szczypta soli, pieprz
  • masło
  • parmezan do posypania

W pierwszej kolejności namocz grzyby w szklance ciepłej wody przez 15 minut. Następnie należy osączyć grzyby, zachowując wodę i pokroić je. Na wysokiej patelni rozgrzej masło (około 3,4 łyżki lepiej więcej niż mniej), dodaj cebulę i podsmażaj ją do miękkości na małym ogniu. Następnie dodaj grzyby i smaż wszystko 2-3 minuty. Wsyp ryż i mieszaj przez 2 minuty na średnim ogniu, aż wchłonie masło. Dolej wino, a potem stopniowo dolewaj wodę z moczonych grzybów i rosół (dodajemy go partiami, czekając aż ryż wchłonie płyn), cały czas mieszając. Może zająć to około 20 minut. Gotowe danie doprawiamy do smaku oraz posypujemy startym parmezanem.

Źródło zdjęcia:http://lifeintheitalianhills.com/wp-content/uploads/2011/12/risotto-with-mushrooms_s.jpg

Risotto

Risotto to popularna oska potrawa przywieziona do Włoch z Chin najprawdopodobniej przez Marco Polo. Została przejęta przez wiele kuchni europejskich. Przyrządzana z ryżu smażonego na maśle razem z cebulą i czosnkiem, gotowanego z dodatkiem białego wina, a po odparowaniu duszona na rosole z szafranem i solą. Gdy ryż wchłonie prawie cały płyn miesza się go z utartym parmezanem i świeżym masłem, śmietaną lub jogurtem.

Źródło zdjęcia:http://www.spar.co.uk/SiteImages/Assets/1/2/RisottoBiancoHERO.jpg

Rodzaje ryżu

Podsawą azjatyckiej kuchni jest ryż. Ryż dzielimy ze względu na kształt ziarna na :

  • Ryż długoziarnisty – ziarna, których długość jest 4-5 razy większa niż ich szerokość. Taki ryż po ugotowaniu jest sypki, puszysty i delikatny w smaku np. ryż basmati, patna.
  • Ryż średnioziarnisty- ziarna o długości 2-3 razy większej niż ich szerokość, bardziej wilgotny i sypki niż ryż długoziarnisty, ale równie delikatny w smaku np. ryż arborio, jasmine.
  • Ryż krótkoziarnisty, o prawie okrągłych ziarnach, bardzo chłonących wodę i zlepiających się po ugotowaniu np. ryż originario.

Ryże rozróżnia się także pod względem ich przetworzenia. Z każdego z powyższych rodzajów ryżu można uzyskać ryż o różnej barwie i wartości odżywczej.

Najmniej przetworzony i najwartościowszy pod względem odżywczym, jest ryż brązowy zwany też naturalnym. Jasnobrązowy kolor zawdzięcza okrywie. Wymaga dość długiego gotowania, ponad 50 min. Ryż biały to ryż polerowany, który otrzymuje się po usunięciu z ziarna wszystkich wierzchnich warstw. Ma on delikatniejszy smak niż ryż brązowy, gotuje się krócej niż ryż naturalny.

Jednym z najcenniejszych pod względem wartości ryży jest się dziki ryż, rosnący w Ameryce Północnej. Ryż ten ma podłużne, szarobrązowe lub czarne ziarenka o nieco orzechowym smaku .

Źródło zdjęcia:http://4.bp.blogspot.com/-V8zzC5vcqYc/T2LpymGj1MI/AAAAAAAAAuI/wpzTe0P71kY/s1600/reis_01_dauni.jpg

Podstawa azjatyckiej kuchni – ryż

Ryż to jedna z najstarszych roślin uprawianych na świecie. W Chinach był regularnie hodowany już 5000 lat p.n.e. Ryż może być uprawiany na różnych glebach, lecz rośnie najlepiej, tam gdzie gleba zawiera pewną ilość gliny, zatrzymującej wodę. Od lat sześćdziesiątych XX w. podczas Zielonej Rewolucji wysiłki naukowców skierowane były na zapobieżenie fali głodu, dlatego wyhodowano wiele nowych, ulepszonych odmian roślin uprawnych.

Ryż jest oczywiście rośliną jadalną. Z częściowo obłuskanego ziarna, pozbawionego tylko plew powstaje ryż brązowy. Ziarna ryżu otoczone są zrośniętymi plewkami, które podczas młocki usuwa się. Dodatkowo niekiedy przed młóceniem ryż wstępnie obgotowuje się, co pozwala na zachowanie większości jego składników odżywczych. Całkowicie obłuskane ziarno to ryż biały, jest w znacznym stopniu pozbawiony cennych składników odżywczych. Przed spożyciem ryż jest oczywiście gotowany i jadany jako odrębne danie a także używany do przygotowywania zup, dań głównych i dodatków, szczególnie w kuchni orientalnej i bliskowschodniej. Ryż siewny służy do wytwarzania mąki, kaszy, ziarna, jest to także surowiec do wyrobu alkoholu – sake, araku oraz wina ryżowego.

Źródło zdjęcia:http://static3.kleinezeitung.at/system/galleries_520x335/upload/2/3/1/1227417/reis240408reuters.jpg

Pizza ze szparagami

Wiemy już dużo o szparagach więc czas przygotować domową pizzę z ich dodatkiem. Przepis na ciasto znajdziecie klikając w link: pizza. Do przygotowania dodatków będziemy potrzebować:

  • 1/2 pęczka zielonych szparagów
  • 10 plasterków wędliny
  • 100 g sera camembert
  • 1 kula sera mozzarela
  • 3 łyżki oliwy z oliwek
  • sól, pieprz
  • sos pomidorowy

Na przygotowanym cieście do pizzy należy rozprowadzić sos pomidorowy. Posypać to wszystko kawałkami sera mozzarella. Na wierzchu układamy pokrojone na kawałki, wcześniej obrane i obgotowane przez 5 minut w osolonym wrzątku szparagi, pokrojone na kawałki plastry szynki i kawałki sera camembert. Całość obficie skrapiamy oliwą. Pieczemy ok. 20 minut w temperaturze 200 stopni.

Źródło zdjęcia:http://www.foodbuzz.com/custom/photo/257/200/3307275-photo-from-post-sicilian-asparagus-pizza.jpg

Gotowanie szparagów

Dobrze ugotowane szparagi to sama rozkosz. Gdy już wiemy jak kupować szparagi musimy nauczyć się jak je gotować. Przedtem musimu usunąć twarde końcówki. Obcinamy je na długości około 1,5 centymetra lub zginamy do momenty złamania (powinnien załamć się w miejscu w którym nie ma włókien). Obieramy głównie białe szparagi, chociaż te zielone gdy są grubsze należy obrać końcówki. Białe szparagi obieramy całe zaczynając od miejsca pod główką, im bliżej końcóki tym grubszą warstę obieramy. Szparagi gotujemy w małej ilości wody lub na parze, zawsze w pozycji stojącej. Szparagi można związać sznurkiem aby się nie rozpadły w garnku. Do garnka wlewamy 3,4 cm wody, do której można dodać sól, mleko, cukier i sok cytrynowy (tylko w przydadku białych szparagów, zielone odbarwi). Szparagi zawsze wkładamy do gotującej się wody. Białe gotujemy pod przykryciem na dużym ogniu przez ok 10-12 minut, lub dłużej (gdy są grube), a zielone 4-5 min, także na dużym ognoiu pod przykryciem. Szparagi są gotowe gdy wbity widelek wchodzi łatwo a jednocześnie warzywa są jędrne.

Źródło zdjęcia:http://2.bp.blogspot.com/-PntNuOpLvaM/T47iwhT9CwI/AAAAAAAABEs/4QLteBnclrA/s1600/asparagus.jpg

 

 

Jak kupować szparagi?

Znamy już historię szparagów, czas się dowiedzieć jak je wybierać. Ponieważ sezon na szparagi w pełni należy zapoznać się z tym jak wybierać te najlepsze, a przede wszystkim te najmniej łykowate.
Szparagi kupujmy na targu lub w zaufanym sklepie Warzywa te potrzebują chłodu i wilgoci więc nie powinny być przechowywane zbyt długo. Dlatego większą pewność, że szparagi dostaniemy świeże daje nam ich zakup w małym sklepiku niż w supermarkecie. Wybierając szparagi zwracajmy uwagę na ich jędrność, zamknięte główki oraz brak zdrewniałych końcówek. Nie bierzmy tych, które wyglądają na zwiędłe, mają brązowe końcówki albo są suche i spękane. Dla testu świeżości pocieramy dwa z nich o siebie jeżeli wydadzą dzwięk podobny do pocierana palcem o szkło możemy je kupić. Dodatkowo sprawdzmy ich giętkość powinny poddawać się lekkiemu wyginaniu. I na koniec szparagi zielone i białe. Białe nie powinny mieć zielonych przebarwień, muszą mieć optymalną średnicę ok 1 cm gdyż po obraniu zbyt cieńkich nic nam nie zostanie, z kolei zbyt grube będą łykowate. Zielone szparagi mogą być cieńkie bo praktycznie się ich nie obiera więc ich średnica może być mniejsza niż 1 cm.

Źródło zdjęcia:http://www.livingforce.co.za/home/images/stories/asparagus2.jpg